Wetgeving
Op 3 september 2003 tekenden Nederland en Vlaanderen een verdrag om te komen tot een gemeenschappelijke accreditatieorganisatie. Het verdrag symboliseert de wil van beide regeringen om in het Bolognaproces een voortrekkersrol te spelen en legt de regels vast inzake opdracht, bestuur en organisatie van de NVAO.
Nederland
De taken die de NVAO in Nederland uitvoert, vloeien voort uit:
- het verdrag tussen Nederland en Vlaanderen;
- de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (WHW) van 8 oktober 1992: het accrediteren van bestaande opleidingen, het toetsen van nieuwe opleidingen in het hoger onderwijs en het adviseren over de mogelijke verlenging van masterprogramma's in het wetenschappelijk onderwijs (WHW hoofdstuk 5a);
- de Wet van 4 februari 2010 tot wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek en enige andere wetten onder meer in verband met de verbeteringvan het bestuur bij de instellingen voor hoger onderwijs, de collegegeldsystematiek en de rechtspositie van studenten ("versterking besturing", Stb. 2010, 168);
- de Wet van 24 juni 2010 tot wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in verband met aanpassing van het accreditatiestelsel (Stb. 2010, 293).
Vlaanderen
In Vlaanderen vormen het verdrag tussen Nederland en Vlaanderen en het Structuurdecreet van 4 april 2003 de decretale basis voor de invoering van accreditatie en de werkzaamheden van de NVAO. In 2009 en 2010 zijn hieraan toegevoegd Onderwijsdecreet XIX en Onderwijsdecreet XX. Het Structuurdecreet bepaalt dat bachelor- en masteropleidingen alleen kunnen worden aangeboden als zij geaccrediteerd zijn; als nieuwe opleiding erkend zijn of van een tijdelijke erkenning genieten (art. 56ยง1).
Vlaamse Codex (Vlaamse wetgeving vanaf 1 januari 1972)
